Autisme: Depressie

Hoe therapeutisch het schrijven over autisme voor mij ook is, ik denk dat je soms een ondertoon van verdriet of pijn in mijn blogs leest, tegelijk met de krachtige wens om mijn zelfontwikkeling en groei voort te zetten. Ik leg het wel eens uit als ‘je ziet niet dat achter die lach veel pijn verstopt zit waar ik elke dag mee bezig ben’.

Die ondertoon heeft twee oorzaken: PTSS en een dysthyme stoornis (persisterende depressie).

Beide worden bij mij getriggerd door onder- en overprikkeling en zijn een gevolg van de ASS. De depressie die ik heb is chronisch, het is altijd aanwezig, alleen de mate en intensiteit wisselen enorm. Ik vermoed, nu ik de kenmerken ken, dat ik al depressies heb sinds mijn jeugd en dat ook een van de redenen was dat ik opgroeien maar een groot drama vond haha.

PTSS

De PTSS maakt dat ik stress niet tot slecht kan handelen op slechte dagen. Mijn hoofd is dan te vol door alle flashbacks. Ik heb dan veel tijd nodig om stressvolle gebeurtenissen te verwerken. Gebeurtenissen in het heden kunnen onverwerkte herinneringen uit het verleden naar boven halen waardoor ik de emoties van meerdere gebeurtenissen te verwerken krijg. Mijn lichaam schiet dan in opperste staat van paraatheid alsof ik in levensgevaar ben.

Adrenaline en cortisol voel ik dan letterlijk door mijn lichaam razen voor uren en soms dagen voor vooral het stresshormoon cortisol zakt. Je kan het vergelijken met een paniekaanval die niet zakt maar die maar door blijft razen. Ik start met systeemtherapie om te kijken hoe ik dit zoveel mogelijk kan voorkomen en dat is echt heavy.

Over de PTSS heb ik geen behoefte er dieper op in te gaan omdat het uiteraard gelinkt is aan trauma’s die ik heb opgelopen, daarom verwerk ik het ook in deze blog.

Depressie

Depressie komt vaak voor bij autisme. Ik heb begrepen dat een dysthyme stoornis (chronische depressie) niet vaak voorkomt. Of het waar is geen idee. Ik herken dat het hier erfelijk is en heel duidelijk gelinkt is aan mijn autisme omdat de depressie gelinkt is aan mijn prikkelovergevoeligheid. Bij mezelf merk ik het vooral als reactie op negatieve gebeurtenissen. Maar ook wanneer het weer omslaat en er weinig zon in. Eigenlijk ben ik niet gemaakt voor het koude weer…

Ook heb ik een periode gehad dat eenzaamheid en sociale isolatie grote depressie triggers waren. Vooral in de periode dat ik gedwongen moest stoppen met werken voor mijn gezondheid toen ik zwanger was. Daar had ik het echt moeilijk mee en het heeft lang geduurd (een paar jaren) voor ik mijn draai gevonden had.

Therapie

Ik kan nu oprecht ook zeggen dat de therapie die ik de afgelopen jaren gehad heb me daar enorm bij geholpen heeft. Het ontwikkelen van een dagritme, bepalen wat hoofd- en bijzaken daarin zijn en wat me helpt om die structuur te handhaven. Wat in de praktijk vooral betekent dat mijn man dan bij moet springen om duidelijkheid en structuur te handhaven en er vooral niet doorheen te walsen haha.

Ik herken dat de depressie weer ‘wakker’ is als ik me veel somber voel en het voelt alsof ik niks meer voel. Letterlijk afgevlakt. Ook maakt de depressie me geremd.

De wintermaanden zijn voor mij extra zwaar. Er zijn genoeg dagen dat ik mijn bed eigenlijk niet uit kan komen. Het is dan goed dat ik een ritme heb omdat mister Z naar school moet. Daar kan ik me dan optrekken. Dagen hebben nu ook vaste indelingen die ik bijhoud in een planner.

Medicatie

Wat me ook helpt is de medicatie die ik ben gaan slikken. Medicijnen slikken heb ik heel lang afgehouden omdat ik bang was voor de bijwerkingen. Ik reageer namelijk altijd sterk op medicatie. Wat ik nu gebruik heeft wel wat bijwerkingen maar ik vind de positieve effecten het waard. Het medicijn vermindert mijn overgevoeligheid voor prikkels, boost een betere stemming en maakt de PTSS wat minder. Hierdoor kan ik beter functioneren. Het extreme randje is er af en dat maakt dat ik minder hard hoef te werken om mezelf te laten functioneren hoe gek dat misschien ook zal klinken. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe ik dit jaar de winter door ga.

Ik heb al meerdere vragen gehad wat ik nou precies slik, maar ik vind het onnodig dat te delen. Het werkt voor mij, maar dat betekent niet dat het ook voor jou gaat werken. Het is mij geadviseerd door een in autisme gespecialiseerde psychiater na uitgebreid overleg en anamnese. Ook zijn daarin mijn wensen in mogelijke bijwerkingen vermijden daarbij meegenomen. Heb je autisme en wil je medicatie ga dan vooral in gesprek met een professional, ik kan en mag je daarin niet adviseren.

Al mijn blogs over autisme kun je hier lezen. 

4 Comments
  1. Selam aleykum,

    Heb je wel eens lichttherapie geprobeerd? Aangezien je schrijft dat het in de winter slechter met je gaat. Ik gebruik zelf sinds kort de luminette lichtbril en nog geen spoortje somberheid te bekennen tot nu toe, hoop dat het de hele winter weg blijft inshaAllah

  2. Assalaamoe alaikoem,

    Allereerst wat prachtig hoe je ons meeneemt achter de kwetsbare gordijnen. Krachtig van je hoe je jezelf open stelt en hoe je door het leven gaat! Mijn complimenten.
    Heb je weleens nagedacht over EMDR? Je benoemt onverwerkte gebeurtenissen, mogelijk kan EMDR iets betekenen voor je.

    Veel liefs,

    Zubi

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.