Autisme: Maar hoe gaat het nou echt?

Emotioneel leeggezogen. Overbelast. Hélemaal leeg. Na drie weken vol ups en downs, vele leermomenten en ook progressie is het toch echt óp.

Ik had een kleine medische ingreep waar ik nog last van heb. De week erna had ik een belangrijk gesprek waar ik me een paar dagen op voor moest bereiden. Want een goed verhaal kunnen vertellen dat vraagt voorbereiding. Ook al was het maar een ‘hoe gaat het’ gesprek, het was toch van dusdanig belang dat ik vier dagen nodig had om rustig te kunnen nadenken in stilte over wat ik nou eigenlijk wilde vertellen en dat te verwerken als verhaal. Ik had een date met de mondhygiëniste. Een paar speeldates voor mister Z. Therapie die gewoon door gaat. De extra (onverwachte) afspraken waren even te veel.

Bron: Jacob09 via Shutterstock

Het is op

Waaraan merk ik dat het op is? Als eerste dat ik in de ochtend wakker wordt met pijn. Heel veel pijn. Een stijf lichaam wat zwaar aanvoelt. Alsof ik extra gewicht met me meesleep. Wat vaak ook zo is omdat ik op de weegschaal zie dat ik vocht vasthoud.

Als tweede dat alles vertraagd binnen komt. Wanneer ik opsta neem ik gelijk mijn medicatie omdat die een uurtje nodig heeft om in te werken. Dat is doordeweeks dus precies de tijd dat het spitsuur is omdat Z. naar school moet.

Op goede dagen ben ik ‘wakker’ na het pilletje. Op slechte dagen heb ik dan nog een of meerdere sterke koffie (en pijnstillers) nodig voor de mist in mijn hoofd dusdanig is opgeklaard dat ik een beetje helder na kan denken en mijn to do list voor de dag zo goed mogelijk af kan werken. Het pilletje is bedoeld om de prikkelverwerking wat beter te reguleren maar op dagen dat ik extra belast wordt merk ik dat het nog niet afdoende is om de prikkelregulering beter te laten verlopen.

Maar hoe gaat het nou met je Madelon? Het gaat niet goed. Anders zou ik geen schematherapie en EMDR nodig hebben. Maar omdat we thuis de laatste jaren geleerd hebben externe stressfactoren te reduceren én W enorm veel overneemt kan ik het met de medicatie en veel zelfzorg net net net bolwerken. Er moet alleen niet nog wat bijkomen zoals deze weken wel gebeurde waardoor ik nu gesloopt ben.

Opladen

De komende weken heb ik dan ook veel extra rustmomenten ingepland en hoop ik op te kunnen laden. Veel slapen, veel stilte, veel quality time. Ik ben dan ook blij met het weekje herfstvakantie en W die vrij heeft genomen.

Want eigenlijk is mijn huidige status ook ontstaan omdat mensen van de buitenkant niet zien hoeveel impact ‘normale’ gebeurtenissen op mij hebben in combinatie met niet kunnen ontprikkelen. Het stukje van overschat worden met hoogfunctionerend autisme gebeurt vrij makkelijk…

1 Comment
  1. Goed dat je hier heel bewust mee omgaat. En je zelf weet hoe je kan ontprikkelen. Je omgeving zo veel mogelijk vertellen over je autisme kan dan ook helpen om die onverwachtse afspraken misschien te reduceren. Sterkte!

Leave a Reply

Your email address will not be published.