Autisme: Jezelf vinden

Hoe ouder ik word hoe minder ik me druk maak om de mening van anderen. Ik sta nu veel vaker bewust even stil bij ‘Wat vind ik eigenlijk zelf?’ en ‘Wat voel ik zelf?’.

Mijn meningen zijn niet altijd populair maar wel eerlijk en doordacht is mijn ervaring. Soms ben ik geremd om mijn opinie te delen omdat ik de energie niet heb voor mogelijke negativiteit. Terwijl ik het tegelijk zo fijn vind om open te zijn over hoe ik denk.

De ervaringen uit het verleden zijn mijn rugzak en daarmee dealen is niet altijd makkelijk. Schematherapie gooit mijn denkwijze flink op de kop en daar ben ik dankbaar voor. Het is heel interessant om de verbanden te zien tussen gebeurtenissen en de rol van mijn eigen gedrag en leren anders te reageren zodat ik echt mezelf kan zijn. 

Te veel jaren heb ik niet mijn leven kunnen leiden of mijn eigen keuzes kunnen maken. Als volwassene moest ik dat opnieuw leren met vallen en opstaan. Of zal ik maar zeggen, bén ik dat aan het leren. Een van de eerste grote keuzes die ik maakte was te besluiten een hijab te gaan dragen. Een keuze waar ik nog elke dag blij mee ben.

Een andere keuze was kiezen voor mezelf door hulp te zoeken. Te accepteren dat ik er alleen niet meer uit kwam. De pijn die mij van binnen verscheurt is het gevolg van niet mezelf kunnen zijn en het vechten van nu om die ruimte op te eisen. In dat proces is het krijgen van adequate hulp een verademing. 

Als kind voelde ik geen ruimte om te groeien als mens. Er was geen ruimte voor eerlijke vragen. Geen ruimte voor de sterke gevoelens die mij als klein kind overwelmden en tegelijk mijn gevoel afstompten. Er was geen ruimte ze onder woorden te brengen.

Ik denk dat mijn prikkelverwerking hier een grote rol in speelde. Hoe meer ik leer over ASS hoe beter ik kan begrijpen hoe mijn hoofd nu werkt en waarom ik het als kind zo moeilijk had. Ik ben een denker en dat gaat vaak in zo’n moordend tempo dat dit bijhouden met woorden praktisch onmogelijk is. De rem van die sneltrein is soms kwijt. Dan heb ik tijd nodig om woorden te vinden.  

Jezelf vinden of leren kennen betekent niet dat je kwijt bent of verdwaald was. Jezelf vinden is terugkeren naar je echte zelf. Je kan niet even een laatje opentrekken en daar je echte zelf vinden.

Jezelf vinden betekent dat je de lagen van sociale of culturele conditionering gaat afpellen. Jezelf vinden betekent dat je de meningen van anderen (over jezelf) die je (ongewenst) voor waarheid hebt aangenomen en geïmplementeerd hebt laat vallen. Jezelf vinden betekent dat je afscheid neemt van incorrecte conclusies die je als kind of volwassene over jezelf hebt getrokken. Want daar onder, daar is de echte jij. Work in progress hier laat ik maar zeggen.

2 Comments
  1. Dankjewel voor je openheid, eerlijkheid en kwetsbaarheid. Herkenbaar wat je schrijft, Madelon! Is Madelon je echte naam?

    Zelf heb ik ruim een jaar geleden de diagnose ASS gekregen (ik was toen 41 jaar).

    Een paar weken geleden ben ik, net zoals jij, mijn eigen website begonnen.
    Graag veel succes en wijsheid toegewenst bij de wandeling met jezelf (en anderen)!

    The ‘true self’ is niet zozeer te vinden in religie(s), alhoewel ze de weg er naar toe kunnen wijzen. Wel in onszelf. Vrede, rust, ruimte, voorspoed, God … de eeuwigheid …

    Hartelijke groet,

    Nico Belo

Leave a Reply

Your email address will not be published.